Porzuciła dziecko na plaży. Były partner chce surowszej kary i zadośćuczynienia

Za porzucenie ciała swojego dziecka na plaży Katarzyna W. została skazana na rok więzienia w zawieszeniu na trzy lata. Jej były partner, zarazem ojciec dziecka, uważa, że kara powinna być surowsza i domaga się zadośćuczynienia finansowego.

Ciało noworodka — przypomnijmy — znalazła na plaży mieszkanka Starej Pasłęki, która wyszła z psem na spacer. Tego samego dnia zatrzymano matkę dziecka — 18-letnią wówczas Katarzynę W. Kobieta została oskarżona o nieumyślne spowodowanie śmierci dziecka: w trakcie porodu i zaraz po nim nie wezwała pomocy medycznej, a po urodzeniu żywego dziecka przykryła je kołdrą, skutkiem tego noworodek, który urodził się w stanie zamartwicy okołoporodowej spowodowanej przedwczesnym odklejeniem się łożyska, udusił się.

Sam poród - według zeznań oskarżonej - miał miejsce w mieszkaniu we Fromborku w łóżku, w którym obok niej spał jej partner i ojciec dziecka. Po porodzie kobieta zawinęła ciało dziecka w bluzę i zapakowała do worka. Potem pojechała na plażę do Starej Pasłęki i tam porzuciła ciało. Jak tłumaczyła, bała się reakcji środowiska, że odwróci się od niej i zostawi bez wsparcia. Wcześniej dwukrotnie była w ciąży: pierwsze dziecko urodziło się martwe, drugą ciążę kobieta usunęła.

Katarzyna W. przyznała się do porzucenia swojego dziecka i chciała dobrowolnie poddać się karze. Na takie rozwiązanie zgodził się także prokurator. 5 września 2017 roku Sąd Rejonowy w Braniewie skazał Katarzynę W. na rok więzienia w zawieszeniu na trzy lata. Poddał także kobietę pod dozór kuratora i zobowiązał do informowania go o przebiegu okresu próby. Z tym wyrokiem nie zgodził się ówczesny partner Katarzyny W. i ojciec dziecka, który w procesie miał status oskarżyciela posiłkowego. I wniósł apelację od tego wyroku, domagając się zmiany kwalifikacji prawnej czynu i żądając dla byłej partnerki kary trzech lat pozbawienia wolności.

Rozprawa odwoławcza w elbląskiej okręgówce ruszyła w czwartek (15.03).

— Oskarżyciel posiłkowy nie zgadza się ze stanowiskiem sądu, że kobieta nie działała z zamiarem bezpośrednim lub ewentualnym pozbawienia życia dziecka (...) Oskarżona ukrywała ciążę, nie chodziła na wizyty kontrolne do lekarza, nie wezwała pogotowia, gdy zaczął się poród, ani po urodzeniu dziecka, błędnie założyła, że dziecko nie żyje i ostatecznie porzuciła ciało noworodka na plaży — wymieniała sędzia Irena Linkiewicz.

Ojciec dziecka, którego w czwartek - podobnie, jak i Katarzyny W. - nie było na sali sądowej, uważa, że zasądzona przez sąd kara jest rażąco łagodna. Chce też od byłej partnerki zadośćuczynienia pieniężnego za doznane z tytułu śmierci dziecka krzywdy psychiczne i przeżyty stres.

Z zarzutami stawianymi w apelacji ojca dziecka nie zgadza się obrońca Katarzyny W.

— Stanowią one li tylko polemikę niczym nieuzasadnioną z rozstrzygnięciem sądu pierwszej instancji. Oskarżyciel nie zgadza się ze stanowiskiem sądu, że Katarzyna W. nie działała z zamiarem bezpośrednim lub ewentualnym pozbawienia życia dziecka. Stoi to w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a także opinią biegłych, która nie pozostawia wątpliwości, co było przyczyną śmierci dziecka. To sprzeciwia się słuszności apelacji, jakoby oskarżona miała się dopuścić zabójstwa dziecka — argumentował. I dalej wskazywał, że gdyby kobieta chciała zabić dziecko od początku, to miała ku temu większe możliwości w czasie trwania ciąży. Nie musiała czekać do rozwiązania. Nie widzi więc powodu do zmiany kwalifikacji czynu.

O utrzymanie zasądzonego wcześniej wyroku wnosiła także prokuratura.

— Uważamy, że był on słuszny — mówił Krzysztof Olender z Prokuratury Rejonowej w Braniewie.

Ze względu na zawiły charakter sprawy wydanie wyroku zostało odroczone do 23 marca.
as