Dramatyczne chwile w Areszcie Śledczym. Życie więźniowi uratowali funkcjonariusze [zdjęcia]

Dramatyczne chwile rozegrały się w celi elbląskiego Aresztu Śledczego. Jeden z osadzonych, młody mężczyzna, doznał rozległego zawału serca. Życie uratowało mu trzech funkcjonariuszy Służby Więziennej, którzy prowadzili reanimację do przyjazdu pogotowia ratunkowego.

— Miałem kilka sekund, żeby właściwie zareagować. Natychmiast wezwałem kolegę na pomoc, powiadomiliśmy dowódcę zmiany i rozpoczęliśmy reanimację — opowiada mł. chor. Grzegorz Macek z Aresztu Śledczego w Elblągu, który widząc zapalony sygnalizator wszedł do celi i zobaczył nieprzytomnego więźnia.

Pogotowie ratunkowe dotarło na miejsce w niespełna kilka minut. Ale gdyby nie szybkie i profesjonale działania trzech funkcjonariuszy AŚ młody mężczyzna nie miałby szans na przeżycie. Kpr. Marcin Sikora i szer. Molenda Rafał reanimowali osadzonego na zmianę, wykonując uciski klatki piersiowej i sztuczne oddychanie, a mł. chor. Grzegorz Macek podłączał defibrylator.
— Później lekarz w szpitalu stwierdził, że zawał serca był tak rozległy i w takim miejscu, że gdyby nie natychmiastowe działanie funkcjonariuszy i użycie specjalistycznego sprzętu pacjent nie miałby żadnych szans na przeżycie — informuje kpt. Anna Downar, rzecznik prasowy Aresztu Śledczego w Elblągu.

W środę dyrektor Aresztu Śledczego w Elblągu ppłk Robert Witkowski wręczył funkcjonariuszom wyróżnienia, dziękując za profesjonalne przeprowadzenie akcji ratującej życie i wzorową służbę. Zaznaczył też ogromną rolę szkoleń funkcjonariuszy Służby Więziennej w zakresie udzielania pierwszej pomocy przy użyciu specjalistycznego sprzętu.

— Nasz służba jest trudna, bo wymaga dużej odpowiedzialności własnej, ale też odpowiedzialności za zdrowie i życie innych osób, nierzadko też postaw altruistycznych i bohaterskich. Tym większa satysfakcja, kiedy widzimy funkcjonariuszy jako właściwe osoby na właściwym miejscu — podsumowuje kpt. Anna Downar. — Na pytanie: Czy czujesz się bohaterem? Uratowałeś przecież życie człowiekowi, mł. chor. Grzegorz Macek odpowiada: Nie, przecież to moja praca...

[gallery=4]106953[/gallery]