Proletaryat: nigdy nam się nie zlansowało pod sufitem

— Od kilkunastu lat muzyka rockowa przeżywa na zachodzie swój renesans, natomiast w naszym kraju w dalszym ciągu jest traktowana jako gatunek niszowy — mówi Oley czyli Tomek Olejnik — wokalista zespołu Proletaryat.

Zespół zagra w niedzielę w elbląskim klubie Eden.





— Wiele osób się ze mną zgodzi, że Proletaryat jest jednym z ważniejszych zespołów polskiego rocka. A jak Ty widzisz te minione 23 lata?



— Ciężko mi odnieść się do tego obiektywnie, bo tę twórczość tworzę i tworzyłem. Nie mniej jednak powiem ci szczerze, że działamy i funkcjonujemy do dzisiaj dlatego, że nigdy nam się nie "zlansowało" pod sufitem. Wiesz, co mam na myśli. Były rzeczywiście takie momenty, że kapela była u szczytu sławy i potęgi. Myślę, że wynika to z tego, że jesteśmy ludźmi pełnymi pokory w stosunku do życia, jego aspektów, jak i do samych siebie. Z drugiej strony to, co robimy dało nam taka możliwość, żeby mentalnie przedłużyć sobie młodość praktycznie w nieskończoność.
Z jednej strony robimy to, co kochamy. Z drugiej strony może nie mamy z tego pełni splendoru i profitów, ale to, że mamy możliwość pracowania ze sobą przez tyle lat. A mam nadzieję, że będziemy mieli ją jeszcze co najmniej przez parę. Daje nam przede wszystkim niesamowitą satysfakcję. Reszta jest tylko dodatkiem.




— A jak w kilku zdaniach opisałbyś wasz najnowszy krążek. Jak jest "Prawda"?


— Pracę nad płytą rozpoczęliśmy na początku 2009 roku... Praca nad płytą polega generalnie na graniu, na próbach, na przynoszeniu pomysłów, a także na zgrywaniu i wzajemnym poznawaniu się poprzez muzykę. Płyta powstawała w sposób bardzo naturalny, to znaczy graliśmy przede wszystkim dla przyjemności. Naszej własnej.



— Ale jesteś skromny. Niektórzy mówią, że "Prawda" jest najlepszą płytą rockową wydana w tym roku.


— Bardzo mi miło to słyszeć i cieszę się, że mamy do czynienia z takimi opiniami. Nie było to naszym założeniem. W momencie, kiedy nagrywa się 12 studyjną płytę ważne jest, że zespół nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Mało tego, że potrafi z siebie wykrzesać ogień, który nie podejrzewał, że potrafi wykrzesać. Możemy mieć tylko nadzieję, że następna rzecz jaką razem stworzymy będzie jeszcze lepsza.



Rozmawiała Sylwia Warzechowska