Rozmawiamy z wybitnym skrzypkiem Piotrem Pławnerem

Piotr Pławner to jeden z najwybitniejszych polskich skrzypków. Już w piątek (4.03) o godz. 18 w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych przy ul. Traugutta w Elblągu odbędzie się koncert Elbląskiej Orkiestry Kameralnej jego z udziałem.

Z Piotrem Pławnerem rozmawia Karolina Śluz.



— Yehudi Menuhin, amerykański wirtuoz skrzypiec oraz dyrygent, napisał kiedyś o Panu, że potrafi Pan rozbudzić nawet najbardziej oschłą publiczność. Ma Pan na to jakiś patent?



— Muzyka jest tym czymś, co nazywam energią. Staram się dobrze wejść w kanał komunikacyjny pomiędzy mną a słuchaczem i przekazać mu tę energię. Muszę przyznać, że z reguły publiczność po moich koncertach jest bardzo pozytywnie nastawiona. I to jest coś bardzo, bardzo przyjemnego dla artysty.



— Piszą o Panu, że jest Pan młodym geniuszem...



— To, że mówią, iż jestem młody geniusz, bardzo mnie cieszy. Mam już 37 lat, a jeszcze mówią, że młody. To miłe.



— A czy jest coś, czego nie potrafi zagrać Pan na skrzypcach?



— Trudno powiedzieć. Mój repertuar obejmuje muzykę od baroku do najbardziej nowoczesnej. Dlatego jeżeli chodzi o muzykę klasyczną, potrafię zagrać wszystko. Nie ma epoki, której bym nie grał. Powiem więcej, moje zainteresowania wychodzą poza muzykę klasyczną. Jest to muzyka filmowa i jazzowa, którą też koncertowo wykonuję. Więc w dotychczasowej karierze udało mi się prawie wszystko zagrać. Aczkolwiek są utwory, których jeszcze nie zagrałem.



— Ma Pan szeroki repertuar. A w czym czuje się Pan najlepiej?



— Nie ma to większej różnicy, ponieważ w momencie wyjścia na scenę utwór powinno się lubić lub kochać. Aby porwać publiczność, artysta powinien być przekonujący. A nie będzie taki, jeżeli nie będzie szczery.



— A prywatnie jakie utwory są Panu szczególnie bliskie?



— Najbliższa jest mi muzyka baroku, a także muzyka przełomu XIX i XX wieku.



— Ile godzin dziennie ćwiczy Pan grę na skrzypcach?



— Różnie. Teraz jestem na urlopie w górach, więc na kilka dni zupełnie odłożyłem skrzypce. Jest to potrzebne, zważywszy na to, że ostatnio grałem bardzo intensywnie. Zazwyczaj jednak ćwiczę jedną, dwie godziny dziennie.