Dominik Walczak z zespołu Podeszfa: gramy rytmy wpadające w ucho

Już w piątek (31 sierpnia) na scenie festiwalu Elbląg Rocks Europa wystąpi zespół Podeszfa. Z tej okazji specjalnie dla Czytelników o zespole opowie gitarzysta Dominik "Domel" Walczak.

- Skąd nazwa zespołu? Ma ona jakiś ukryty przekaz?
- Nazwa zespołu wywodzi się od słowa "podeszwa" (łac. "crepidae" - klapek; sandał; gruba podeszwa przymocowywana paskami), czyli spodniej części obuwia. Ten arcyważny element stanowi bazę dla  pozostałych komponentów każdych butów. Tak jak podeszwa jest fundamentem każdego buciora, tak  nasze życie powinno być nieugięte, wytrwałe, a cały otaczający nas beznadziejny świat musimy przyjąć na klatę i dalej robić swoje. Jak wpadliśmy na tą nazwę? Po prostu dostaliśmy sygnał z kosmosu na którejś z pierwszych prób. Z ciekawostek należy nadmienić, iż nie wszyscy zdają sobie sprawę z błędu w nazwie zespołu. Nie oznacza to jednak, że popieramy dysortografie, wręcz przeciwnie.

- Dlaczego warto zainteresować się waszą muzyką? Co nowego wprowadzacie do punk rocka?
- Gramy szybko, energetycznie i melodycznie, a przede wszystkim śpiewamy po polsku, co powoli staje się ewenementem wśród młodych kapel. Nie gramy nic skomplikowanego, ani też nic odkrywczego do punka nie wprowadzamy - po prostu gramy to, co potrafimy i robimy swoje, proste rytmy wpadające w ucho (przysłowiowe "Trzy akordy, darcie mordy"). Każdy znajdzie tu coś dla siebie: ostre pancurzenie, skoczne ska, Hendrix"owe solówki, zapach jabola w powietrzu, rozpierduchę na scenie i pogo. W Trójmieście krążą o nas legendy, iż rzekomo dużo się pije na naszych koncertach. Coś jednak tych ludzi przyciąga na nasze występy. Widocznie nasza mieszanka punk-rock-ska coś ma w sobie, co jest trudne do zdefiniowania.

- Co jest dla Was najważniejsze w muzyce?
- Radość grania i tworzenia dla ludzi, spotykanie się na koncertach i nie tylko sam akt grania, ale też później rozmowy z fanami, publicznością, dyskusje o muzyce, dziewczyny (lub chłopaki, co kto woli). To jest najważniejsze w muzyce. Pamiętam doskonale nasz pierwszy koncert, gdzie graliśmy na imprezie dla doktorantów Uniwersytetu Gdańskiego. My spękani, nikt nas tak naprawdę nigdy wcześniej nie słyszał, bo poza piwnicą to nigdzie naszej muzyki nie można było posłuchać, ludzie poprzychodzi, gapią się nas, czekają, spodziewają się cholera wie czego. A my wyskakujemy na scenę i jedziemy, pierwszy kawałek, drugi. Ludzie nic, tylko oczy szeroko otwarte i usta pootwierane. A my dalej, trzeci kawałek, czwarty, piąty. A tu nagle jak się ludzie rozszaleli, zaczęli marynarkami wywijać, tańczyć w pogo, istne szaleństwo. Podczas bisów, których absolutnie się nie spodziewaliśmy, zagraliśmy kilka utworów, które graliśmy wcześniej, a ludzie normalnie z nami już refreny śpiewali. I to właśnie sprzężenie zwrotne pomiędzy publicznością i zespołem podczas koncertów sprawia, że widzisz sens w tym co robisz. To jest kwintesencja muzyki. Zrozumie ten, kto kiedyś stał na scenie i przeżył coś podobnego.

- Jakie macie plany na przyszłość?
- Naszym priorytetem jest nie rozpaść się. Powoli wdrążamy w życie nowe utwory i staramy się koncertować gdzie się da. Nie mamy żadnego parcia na szkło, zatem te wszystkie procesy dzieją się naturalnie, nie ma żadnej spinki. Cierpliwie robimy swoje. A potem wiadomo: Sopot, Opole, Heineken, Top Trendy, prostytutki, zapiekanki.

- Skąd pomysł na wzięcie udziału w konkursie? Czego oczekujecie od ERE?
- Sprawa prosta - znaleźliśmy informacje w sieci o Festiwalu i postanowiliśmy się zgłosić. Oczekujemy słońca, dobrej zabawy i dobrej muzyki. Pierwszy raz zagramy w Elblągu, zatem damy z siebie wszystko.

- I ostanie pytanie na koniec. Skoro Podeszfa, to pytanie na które wiele fanek chciałoby znać odpowiedź. Jakie macie numery butów?
- Każda fanka znajdzie coś dla siebie: od numeru 38 do 46, od trampek do glanów, od płaskostopia do normalnych stóp.
Biuro prasowe
Elbląg Rocks Europa