Dwunastolatek, który lekkościa pióra zachwyca poetów

Lekkością pióra i wrażliwością zachwycił między innymi poetę Adama Zagajewskiego i pisarza Janusza Głowackiego. 

12-letni Wiktor Urbański, uczeń Szkoły Podstawowej nr 12 w Elblągu, znalazł się w gronie tegorocznych laureatów Najlepszych z Najlepszych, nagrody corocznie przyznawanej przez marszałka województwa warmińsko-mazurskiego.


— W ubiegłym roku dużo się działo w twoim życiu. Twoja praca zwyciężyła w konkursie fundacji Evens "Poezja łączy ludzi - Mój ulubiony wiersz". Byłeś na gali warszawie, poznałeś znanych ludzi, między innymi Janusza Głowackiego, powstał o tobie film. Teraz przypomniano sobie o tobie właśnie za sprawą lauru"Najlepszym z Najlepszych". Cieszysz się z tej nagrody?


— Trochę (śmiech). Oczywiście. To dla mnie duże wyróżnienie, tym bardziej, że wśród wyróżnionych instytucji i osób byłem chyba jedynym dzieckiem z podstawówki. Jednak takie zainteresowanie moja osobą bywa męczące. Gdy w ubiegłym roku kręcono ten film, musiałem dużo mówić o swoich emocjach, odczuciach. To naprawdę bardzo ciężkie. 


— Może to przez tą poezję. Ona skłania do refleksji. Zresztą w swojej pracy analizowałeś bardzo trudny utwór. Przypomnij nam co to za wiersz?


— To wiersz Anny Wojdeckiej pod tytułem "I miłość i śmierć". Sama poetka jest tak naprawdę mało znana, bo tak naprawdę istniejącej głównie w internecie. Tam też znalazłem ten wiersz.

— "Dzieciństwo, to radość i ciągła zabawa, lecz...jutro zaczyna lękiem cię napawać, bo obok są gdzieś i miłość i śmierć". To tylko cytat, przyznasz jednak, że jak na jedenastolatka, to bardzo poważny temat.


— Pewnie tak, ale zależało mi na tej pracy. Gdy natrafiłem na ten wiersz, pomyślałem, że on oddaje najbardziej to co czuję. Wzruszał mnie i skłaniał do refleksji. Po prostu bardzo mi się spodobał. Wiedziałem też co napiszę. Wybrałem go również ze względu na autorkę. Anna Wojdecka prowadzi swoją stronę internetową i prawie codziennie zamieszcza na tej stronie swoje wiersze. One są bardzo ładne, często tam zaglądam i je czytam. 


— Poezja to nie jest chyba takie oczywiste zainteresowanie dla chłopca w twoim wieku. Jak poezja znalazła się w twoim życiu?


— To zasługa mojej pani polonistki, pani Katarzyny Kurek. Dla mnie jest ona naprawdę wielką polonistką. Zachęca nas do pisania i czytania, poezji również. W ten konkurs "Poezja łączy ludzi - mój ulubiony wiersz" zaangażowała się prawie cała moja klasa. Moja praca została wyróżniona.