Łukasz Jemioła zagrał na zaproszenie Tomka Steńczyka

Na kameralnej scenie Młodzieżowego Domu Kultury przy ul. Bema wystąpił Łukasz Jemioła. Zaprosił go Tomek Steńczyk, jako drugą postać piosenki autorskiej czy też poetyckiej jak to dawniej mawiano, w ramach swojego cyklu.

Łukasz Jemioła dał się już poznać elbląskiej publiczności podczas ubiegłorocznych Nocy Teatru i Poezji. Ten sympatyczny „dryblas z gitarą” od pierwszej chwili na scenie zdobywa publiczność nie tylko tym co gra, ale przede wszystkim tym co mówi. Urodzony w Limanowej, studiujący (w tym roku będzie licencjonowanym nauczycielem muzyki) i pomieszkujący aktualnie w Lublinie Łukasz prezentuje ulubione przez siebie klimaty bluesowe oraz przedwojenne, a wśród nich mało już niestety znany, folklor miejski. Zdobył za to w ostatnim czasie liczne nagrody i wyróżnienia na festiwalach i przeglądach. Szybko nawiązuje kontakt z publicznością proponując jej wybór utworów co do muzyki i tekstów (śpiewa również po angielsku). Czy te wybory są najlepsze to już inna sprawa.

Było więc blusowo (Bob Dylan) i lirycznie („Gdy dziewczyna idzie spać świat się zmniejsza o piękno jej oczu…”) ale także satyrycznie (teksty Mariana Hemara). Wszystko w zgrabnym wykonaniu okraszone sympatyczną konferansjerką. Czego więc można jeszcze chcieć? Otóż właśnie… Było pewne „ale” i to nie ze strony wykonawcy czy organizatorów (brawo za inspiracje szefowej MDK-u Janinie Dziwniel – Stępce!) ale ze strony… widowni, która niestety nie dopisała. Bo chociaż koncert był za darmo na sali zasiadło kilkanaście osób, mimo że informacja obecna była we wszystkich lokalnych przekaźnikach medialnych. A potem znowu będzie narzekanie: „nic się w Elblągu nie dzieje…” Dzieje się, oj dzieje, trzeba tylko chcieć ruszyć się sprzed telewizora i poszukać, bo warto…
Czekamy na następną propozycję Tomasza Steńczyka.
Andrzej Oletzki