Marek Sławiński, Dzielnicowy roku 2012 powiatu elbląskiego

— Najgorsze są sprawy, w których doszło do jakiejś tragedii. Nie zapomnę pożaru, w którym zginęło troje dzieci — mówi st. post. Marek Sławiński, Dzielnicowy roku 2012 powiatu elbląskiego, w rozmowie z Rafałem Maliszewskim.

— Praca dzielnicowego na terenach wiejskich nie należy chyba do najłatwiejszych?

— Zgadza się. W odróżnieniu od kolegów z miasta, my obsługujemy praktycznie wszystkie zdarzenia, jakie mają miejsce na naszym terenie: od zdarzeń drogowych poprzez przestępstwa, czy zdarzenia kryminalne, a interwencjach wśród mieszkańców kończąc.

— Musicie być uniwersalni. Od dawna pracuje pan jako dzielnicowy?

— To prawda. Każdy dzień może przynieść coś nowego. 
W policji pracuję od prawie 22 lat i niemal przez cały czas jako dzielnicowy. Mój rewir obejmuje miejscowości nadzalewowe.

— Jakich interwencji ma pan najwięcej.

— Najwięcej spraw dotyczy nadużywania alkoholu i niestety przemocy domowej. To są trudne interwencje. Chociaż najtrudniejsze są te sprawy, gdzie dochodzi do tragedii. Mimo iż minęło już kilkanaście lat, nie potrafię zapomnieć o pożarze domu pod Tolkmickiem, w którym zginęło troje dzieci. Ciężko też otrząsnąć się po wypadkach, w których bezsensownie giną ludzie. 
Plagą są również kierowcy jeżdżący pod wpływem alkoholu.

— Pracując przez tyle lat wśród ludzi, musi być pan osobą rozpoznawalną.

— Znam właściwie wszystkich mieszkańców ze swojego terenu - jeśli nie po nazwisku, to choćby z widzenia. Ludzie na ogół są do mnie bardzo przychylnie nastawieni.

— Jaka była pana reakcja, gdy dowiedział się, że zwyciężył w plebiscycie na Dzielnicowego roku powiatu elbląskiego?

— Bardzo się ucieszyłem. To dla mnie ogromne wyróżnienie. Sądzę jednak, że to nie tylko moja zasługa, ale wszystkich funkcjonariuszy z posterunku w Tolkmicku. To są profesjonaliści, ludzie dobrze postrzegają naszą pracę.

— Czego mogę życzyć Dzielnicowemu roku?

— Zdrowia i chęci do pracy (śmiech).