Maria Janik. Z tęsknoty za Elblągiem

Mimo że na co dzień mieszka w Edmonton w Kanadzie cały czas czuje się elblążanką. Maria Janik zadzwoniła do naszej redakcji z pytaniem związanym z głosowaniem na sportowca ziemi elbląskiej i braniewskiej, a przy okazji opowiedziała nam swoją historię.

— Do 1987 roku mieszkałam w Elblągu, moim najukochańszym mieście — mówi Maria Janik. — Tu się wychowałam, wykształciłam, założyłam rodzinę...

W Elblągu urodziło się dwoje dzieci Marii i Włodzimierza Janików - Olivia (obecnie ma 38 lat) i Tomasz (36 lat).

— Z kraju nie musieliśmy wyjeżdżać w poszukiwaniu lepszego jutra. Jednak los chciał, żeby stało się inaczej. Moja ciocia zaprzątnęła nam głowy Kanadą... No i jesteśmy tutaj — mówi pani Maria. — Na początku łatwo nie było, ale po niedługim czasie zaczęliśmy się przyzwyczajać do panujących zwyczajów, kultury i klimatu. Dzieci poszły do szkoły, my do pracy.

W Kanadzie urodził się Maciej, który ma dzisiaj 20 lat.

— Od 2001 poczułam potrzebę pisania, chciałam pokazać swoje uczucia, pokazać o czym moja dusza marzy — mówi Maria Janik. — Stało się to w bardzo śmieszny sposób. Przy zamiataniu podłogi powstał pierwszy wiersz "Moja ostoja". W jednej chwili rzuciłam miotłę na podłogę, chwyciłam długopis leżący w kuchni, kawałek ręcznika papierowego... Bo zeszytu, czy kartki nie miałam obok siebie — dodaje elblążanka.

Jak przyznaje Maria Janik, pasja do książek i pisania zaczęła się dużo wcześniej.

— Byłam uczennicą Szkoły Podstawowej nr 12. Od piątej klasy pisałam prozę, baśnie, bajki, a przyczynił się do tego mój brat Roman Szulakiewicz. To on zasypywał mnie masą książek przy każdej okazji... i bez niej też. Znosił książki, a ja je „połykałam“. Mój kochany tatuś przeznaczył na nie przepiękną biblioteczkę. W szkole miłość do książek wpoiła we mnie moja najukochańsza nauczycielka języka polskiego pani Danuta Konopko — wspomina pani Maria.

Z biegiem lat poezja Marii Janik się rozrastała. Jak sama przyznaje początek pisania wierszy w Kanadzie był dla niej czymś nieoczekiwanym. Po pierwszych próbach powstawały wiersze bardziej dojrzałe, dopracowane. Jeszcze do niedawna można je było znaleźć na portalu Tawerna pod Jedwabnym Płaszczem (niestety dzisiaj już nie działającym).

— Spotkałam tam wielu wspaniałych poetów, jednym z nich jest sławna poetka Mirka Szychowiak mieszkająca w Księżycach koło Wrocławia. Wiele się nauczyłam od niej, szczególnie jeśli chodzi o poezję białą — mówi Maria Janik. — W mojej poezji jest ukryta wielka tęsknota za krajem, miłość do niej. Jestem patriotką do bólu, nie wstydzę się tego określenia. Wiele miejsca poświęcam mojej Ojczyźnie. Wydaniem tomiku wierszy zajęła się moja przyjaciółka, elblążanka, Danusia Jagła. Wkrótce to nastąpi.
Sylwia Warzechowska