Multimedialny spektakl w kolorze niebieskim. Teatr Lanterna Rossa

Ciekawa opowieść, różnorodna muzyka, kwadrofoniczny dźwięk, projekcje wideo, gra świateł, wiolonczelistka na scenie, akordeonista za publicznością - to główne atuty tego spektaklu — zapowiada Barbara Misiewicz, pochodząca z Elbląga wiolonczelistka, występująca w tym projekcie.

W programie: Suita nr 1 na wiolonczelę solo J.S. Bacha, fragmenty dźwięków z filmu "Blue" Dereka Jarmana, muzyka Nadira Vassena, elektroniczne dźwięki, muzyka Josquina Despreza i grupy Faithless.
Niecodzienny spektakl multimedialny "Listen to the blue" (Wsłuchaj się w niebieski) zaprezentuje w Elblągu Multimedialny Teatr Lanterna Rossa. Widowisko to będziemy mogli obejrzeć 22 sierpnia o godz. 20.30 w Centrum Sztuki Galeria EL przy ul. Kuśnierskiej. Wstęp wolny.

Oprócz Barbary Misiewicz jako performer w spektaklu występuje także Momir Novakovic, młody, utalentowany akordeonista z Serbii. Reżyserem widowiska jest Włoch Fabrizio Rosso, a autorem projekcji wideo i światła - Roberto Mucchiut ze Szwajcarii.

— Swoją premierę przedstawienie to miało w ubiegłym roku w Conservatorio della Svizzera Italiana w Lugano w Szwajcarii — informuje Barbara Misiewicz. — Teraz, ze względu na to, że Elbląg to moje rodzinne miasto, pokażemy je właśnie tutaj.
Lanterna Rossa (Czerwona Latarnia) jest serią multimedialnych spektakli, opartych na danym temacie.

— Spektakl "Listen to the blue" ukazuje historię Dereka Jarmana - brytyjskiego reżysera, pisarza, scenografa i malarza, który w swoim ostatnim filmie "Blue" zawarł osobisty testament życiowy i artystyczny — opowiada elbląska wiolonczelistka. — Film został nakręcony, kiedy Jarman umierał już na AIDS i tracił wzrok. Ostatnim kolorem, który widział, był właśnie niebieski, stąd tytuł filmu.

"Listen to the blue", to spektakl, w którym muzyka jest przeplatana z filmem, specjalnymi efektami dźwiękowymi i wizualnymi, a publiczność stanowi integralną część przedstawienia. W "Listen to the blue" zawarte są fragmenty filmu Jarmana: dywagacje na temat symboliki błękitu, przemyślenia reżysera, opisy kolejnych stadiów choroby, dialogi z przyjaciółmi, muzyka Simona Fishera Turnera, Karola Szymanowskiego i Erika Satie.

— Na żywo grana jest przeze mnie pierwsza suita J.S. Bacha na wiolonczelę solo, którą publiczność słyszy ze sceny — dodaje Barbara Misiewicz. — Z kolei muzyka Sergeya Voytenki oraz współczesnego kompozytora Nadira Vassena na akordeon solo ma dochodzić zza publiczności i jest wykonywana przez Momira Novakovica. Oprócz fragmentów filmów Jarmana na przezroczystym materiale, umieszczonym po zewnętrznej stronie sceny, pojawia się od czasu do czasu niebieskie oko, które - wydawać by się mogło - "obserwuje" publiczność.
Jarosław Grabarczyk