Nie zapomnę dnia, w którym zginął mój syn

Pamięć o tym dniu nigdy nie zniknie — mówi Izabela Godlewska, matka zamordowanego w Gdyni podczas grudniowych wydarzeń 1970 roku elblążanina Zbigniewa Godlewskiego.

Czterdzieści lat temu, 16 grudnia 1970 roku, Elbląg dołączył do strajkujących miast Wybrzeża. Komunistyczna władza zareagowała bardzo brutalnie na protest elblążan. Oficjalnie była jedna ofiara śmiertelna - Marian Sawicz, dwóch mieszkańców Elbląga zginęło też w Trójmieście - Waldemar Rebinin w Gdańsku i Zbigniew Godlewski - w Gdyni.

— Pani Izabelo to już czterdzieści lat od tragicznej śmierci Pani syna.

Izabela Godlewska. — Każdy dzień po jego śmierci, każda rocznica tej tragedii jest dla mnie i męża bardzo bolesna. Ciężko, bardzo ciężko jest nam żyć bez niego.



— Pamięta Pani dobrze dzień śmierci Zbyszka?
— Bardzo dobrze. Pamięć o tym dniu nigdy nie zniknie. W czwartek pojadę na grób mego syna. Będzie trudno. Mam już swoje lata, a mąż przeszedł niedawno zawał, nie będzie mógł mi więc towarzyszyć. Z tego też powodu nie pojedziemy, mimo zaproszenia, na czwartkowe uroczystości rocznicowe do Gdyni, w trakcie których odbędzie się prapremiera filmu "Czarny Czwartek" - mówiącego o masakrze jaką komunistyczna władza zgotowała robotnikom.



— Sporym echem w mediach odbiło się zaproszenie przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Wojciecha Jaruzelskiego na posiedzenie Rady Bezpieczeństwa Narodowego. W grudniu 1970 roku Jaruzelski był ministrem obrony narodowej...

— To zaproszenie w głowie się nie mieści. To podłość! Nie za taką Polskę zginął mój syn i tylu innych wspaniałych młodych Polaków.
wch


Grudzień 70 - jak go pamiętam

?
Józef Gburzyński, w grudniu 1970 roku uczestnik strajku w Zamechu:
 — Niespokojnie było w Elblągu już 16 grudnia. Ludzie komentowali sytuację w Trojmieście. Dzień później zaczął się strajk w Zamechu i równocześnie w Zakładach Wielkiego Proletariatu.
Mówi się o jednej ofierze śmiertelnej zajść w Elblągu - Marianie Sawiczu, zastrzelonym 18 grudnia, ale w rzeczywistości były dwie. Mówię o mężczyźnie, który dzień wcześniej, 17 grudnia, został postrzelony na zapleczu restauracji Słowiańskiej. Zmarł on po przewiezieniu do szpitala.
To jednak nie wszystkie ofiary. 18 grudnia do Elbląga przyjechał gen. Franciszek Szlachcic, wiceminister spraw wewnętrznych. Towarzysz Szlachcic wydał rozkaz MO, że milicjanci mają "lać tak, by krew bryzgała po ścianach".
Ten rozkaz sumiennie wykonywano. Ludzi zatrzymywano w mieszkaniach, a potem bito. Bito tak, że do dzisiaj z ponad 360 zatrzymanych osób żyje zaledwie 20 procent. Tak wielkich represji, jak wówczas w Elblągu, nie było po grudniu nawet w Gdańsku.