Dwudziesta rocznica urodzin Internetu po polsku

— Pamiętam jak kiedyś mówiło się o Internecie, że jest to coś niesamowitego. Człowiek tak podchodził, patrzył i wydawało się, że nigdy nie będzie miał do tego umiejętności, chęci, ani serca. A jednak — wspomina Jacek Perliński, radny PiS w sejmiku wojewódzkim. — Uważam, że dwie rzeczy, telefon komórkowy i Internet w ostatnich latach kompletnie zmieniły życie ludzi.

"Ty masz dwadzieścia lat. Dziś nie potrzeba więcej nam do szczęścia chyba już nic". Słowa z popularnej piosenki idealnie pasują do dzisiejszego jubilata. Dokładnie 17 sierpnia 1991 roku Polska została podłączona do internetu. Dwadzieścia lat temu została wysłana pierwsza wiadomości e-mail z Uniwersytetu Warszawskiego do Uniwersytetu w Kopenhadze. W ciągu dwóch dekad internet przestał być czymś, co jest dostępne tylko dla wybranych.



Tomasz Klarkowski, 31-letni pracownik banku nie wyobraża sobie dnia pracy bez maila. 
— Nie wiem, czy możliwe byłoby wykonywanie mojej pracy bez poczty elektronicznej — mówi elblążanin. — Mailowo przepływają wszelkie dokumenty. Jedynie to, co trzeba na szybko, załatwia się przez telefon.


Paweł Kulasiewicz, prezes stowarzyszenia Elbląg Europa, również nie wyobraża sobie życia bez internetu. 
— E-mail to podstawowy sposób komunikacji w mojej codziennej pracy. Wszystkie informacje, które zbieram lub wysyłam do organizacji pozarządowych lub wolontariuszy, ślę mailem — przyznaje Kulasiewicz.


Internet stał się dzisiaj wszechobecny i zawładnął wszystkimi dziedzinami życia. Przez internet można znaleźć pracę, żonę (lub męża), dotację na założenie własnej firmy. Również kolejne kampanie wyborcze coraz bardziej przenoszą się do internetu. I to wszystko przez jeden ludzki wynalazek.

Międzynarodowa sieć przez 20 lat swojego istnienia zawładnęła ludźmi w większości zakątków świata. Ciekawe, jak się rozwinie przez kolejne 20 lat? 




Jerzy Kuczyński to dziennikarz z ponad 40-letnim stażem. Doskonale pamięta czasy, kiedy jeszcze nikt nie śnił o elektronicznej poczcie. Gdy stawiał pierwsze kroki w zawodzie, w redakcjach pracowało się na telegramach. 


— Była to wielka puszka, podobna do chlebaka. Sekretarka wybijała tekst na taśmie. Było to czasochłonne i zużywało kilometry taśmy — wspomina nasz redakcyjny kolega. 
Na przełomie lat 80 i 90 pojawiły się faksy. Lecz rewolucją okazały się maile.


— Różnica między telegramem, a e-mailem jest taka, jak między lotem odrzutowcem, a jazdą trabantem. Dzięki mailom praca dziennikarza stała się lżejsza, łatwiejsza i przyjemniejsza — przyznaje Jerzy Kuczyński.


Ryszard Biel, fotoreporter "Dziennika Elbląskiego", pamięta czasy, gdy zdjęcia do redakcji wysyłało się pociągiem albo PKS-em. Gazeta wychodziła codziennie, więc zdjęcia też trzeba było wysyłać każdego dnia. 
— Zdjęcia się wywoływało, wkładało do koperty i wysłało — opowiada Ryszard Biel i dodaje: — Wtedy wszystko trwało dłużej. Nawet nie było wiadomo, jak wyszło zdjęcie, dopóki nie wywołało się negatywu.
Karolina Śluz