Postać człowieka i jego płciowość. Prace Białeckiej i Moskwy w Galerii EL

Wystawę prac Beaty Ewy Białeckiej i Magdy Moskwy będzie można oglądać w Centrum Sztuki Galeria EL przy ul. Kuśnierskiej w Elblągu. Wernisaż tej ekspozycji odbędzie się w czwartek (17 maja) o godz. 18. 
Wystawa, której kuratorami są Jarosław Denisiuk i Marta Smolińska, będzie czynna do 24 czerwca. Wstęp na wernisaż jest wolny.

Beata Ewa Białecka (ur. w 1966 roku w Mikołowie) ukończyła Wydział Malarstwa Sztalugowego w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach prof. Jerzego Nowosielskiego oraz prof. Zbyluta Grzywacza. Została nagrodzona Złotą Odznaką Primus Inter Pares Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Jej prace znajdują się w zbiorach w kraju i za granicą.

— Malarstwo Białeckiej wpisuje się, bynajmniej nie wbrew panującym w sztuce współczesnej trendom, w nurt figuracji, który stawia w centrum swoich zainteresowań postać człowieka i jego płciowość — mówi Jarosław Denisiuk. — Wśród inspiracji malarstwa Białeckiej zauważalne jest też znaczenie ikonografii chrześcijańskiej. Artystka zaopatruje swoje obrazy w tytuły jednoznacznie identyfikujące przedstawienie z tradycją ikonograficzną, by w ten sposób podkreślać znaczenie, że to właśnie poprzez tradycję ujawnia się sens dziedzictwa przeszłości.

Aspekt ten stanowi również o dużym ładunku transgresywnym tego malarstwa, w ramach którego artystka z dużą swobodą i łatwością zestawia motywy podjęte z materii ikonograficznej sztuki dawnej z treściami mogącymi być kojarzonymi ze sztuką feministyczną.
Artystka od wielu lat bierze udział w Salonach Elbląskich.

Z kolei Magda Moskwa (ur. w 1967 roku w Poddębicach) w latach 1990–1996 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi (dyplom w 1996 r. uzyskała w Pracowni Malarstwa prof. Marka Wagnera i Pracowni Druku Dekoracyjnego prof. Marii Zielińskiej.

— W twórczości Magdy Moskwy od lat 90. dominuje portret — zauważa Jarosław Denisiuk. — Bohaterowie jej prac, najczęściej kobiety, pozostają anonimowi – sposób namalowania ich twarzy łączy w sobie zarówno siłę wyrazu portretu psychologicznego, jak również hieratyczność i prostotę ikon. Moskwa zapełnia często tła swych obrazów motywami kwiatowymi, tworzącymi niezwykle bogaty i skomplikowany wzór.

Innym sposobem ekspresji jest kadrowanie postaci do wycinków, fragmentów anatomicznych, takich jak obcięte, nieraz krwawiące ręce czy stopy. Mają w sobie te obrazy coś z atmosfery horroru. Budzi to dreszcz, ale też intryguje. Malarstwo Moskwy to próba oddania specyficznego stanu - namalowane postaci są w stadium na granicy życia i śmierci.
jago