Izabela Nowaczyk: Na pewno nie będę siedziała w domu

Z żoną nowego prezydenta Elbląga rozmawiamy o emocjach towarzyszących kampanii prezydenckiej, pracy z dziećmi i świątecznych przygotowaniach




— Spodziewała się Pani, że zostanie elbląską pierwsza damą?


— Nie ukrywam, że gdy mąż podjął decyzję o starcie byłam przekonana, że zostanie prezydentem.



— Jakie emocje towarzyszyły kampanii prezydenckiej?


— Różne, czasami bardzo skrajne, i pozytywne i te negatywne. Bardzo często spotykaliśmy się z pozytywnymi reakcjami mieszkańców. Na przykład, gdy wybraliśmy się na zakupy podchodziły do nas różne osoby, aby porozmawiać z mężem. Takich sytuacji mieliśmy dużo i to było bardzo miłe.



— Czy w związku z tym, że mąż został prezydentem Elbląga coś się zmieni w Pani życiu?


— W życiu zawodowym zmieni się to, że będę musiała odejść ze stanowiska dyrektora przedszkola, bo prawo zabrania takich sytuacji. Co będę robiła? Tego jeszcze nie wiem, bo się nad tym nie zastanawiałam. 



— A co by Pani chciała robić?


— Na pewno nie będę siedziała w domu. Mam w sobie tyle energii, że nie usiedziałabym bezczynnie w domu, chociaż zajęć mam dużo, np. mamy ogródek wokół domu, w którym lubię pracować. Na pewno chciałabym pozostać w oświacie, bo bardzo lubię pracę z dziećmi. Uważam, że praca w przedszkolu jest najlepszą pracą na świecie. Tyle pozytywnej energii można czerpać od dzieci... To jest to, co chciałabym nadal robić w życiu. 



— Niejedna kobieca organizacja chciałaby mieć panią w swoich szeregach. Czy już padły jakieś propozycje?


— Miałam zaproszenie od Stowarzyszenie Kongres Kobiet. Pani Jadwiga Król zaproponowała mi wspólny wyjazd do Warszawy, na czytanie ustawy o parytetach. Niestety warunki pogodowe nie pozwoliły nam na wyjazd. Jeżeli będą padały ciekawe propozycje, to bardzo chętnie wezmę udział w różnych inicjatywach. Jestem otwartą osobą. Lubię spotykać się z ludźmi, rozmawiać i jeżeli będę mogła komuś w czymś pomóc to pomogę. Bardzo chętnie.



— Mówiła Pani o pracy z dziećmi, ale studiowała Pani prawo...


— Dwa lata studiowałam prawo. Jako studentka prawa poznałam męża, jednak zrezygnowałam z tego kierunku, bo stwierdziłam, że wolę bardziej twórczą pracę. Praca nauczyciela, praca z dziećmi jest twórcza i dlatego skończyłam pedagogikę.



— Ile lat pracuje pani z dziećmi?
— Jestem nauczycielem 20 lat. Od 12 lat na stanowisku dyrektora w Przedszkolu nr 8 w Elblągu. Zaczynałam w Przedszkolu nr 28 z dziećmi trzyletnimi. To są małe dzieci, które wielu rzeczy dopiero zaczynają się uczyć. Każdy etap, czy to trzy, cztero czy pięciolatki, jest ciekawym okresem w życiu dziecka. Rano, gdy przychodzę do pracy, wchodzę do każdej grupy i witam się z dziećmi. Zawsze znajdę czas na chwilę rozmowy. To jest coś wspaniałego. 



— Dostaje Pani laurki na Dzień Nauczyciela?


— Dzieci przychodzą do mnie z różnymi rysunkami, nie tylko w Dzień Nauczyciela. Chyba czują, że je lubię i nie mają żadnych oporów, żeby wejść do mnie do kancelarii i usiąść na krzesełku... Potrafią przyjść, chwilę porozmawiać, po czym wracają do grupy.



— A jak przygotowania do świąt?


— Minął czas kampanii i mogę teraz spokojnie zająć się przygotowaniami do świąt. Będę miała czas, by kupić rodzinie prezenty.



— Jak wyglądała w waszej rodzinie Wigilia?


— Tradycyjnie organizujemy Wigilię u nas w domu. Spędzamy ten czas z rodzicami. W tym roku będzie u nas moja siostra z rodziną, niestety męża brat mieszka we Francji i nie będzie go z nami. Będzie nam go bardzo brakowało.



— A potrawy? Wszystko sama Pani robi?


— Dzielę się pracą z mamami. Jednej osobie wszystko przygotować byłoby trudno. Wigilia jest po to, by usiąść w gronie rodziny i porozmawiać. A nie po to, by usiąść zmęczonym po wielogodzinnych przygotowaniach. 
A korzystając z okazji, już dzisiaj, chciałabym życzyć elblążankom zdrowych i spokojnych świat Bożego Narodzenia. Aby tan czas upłynął nam wszystkim w gronie najbliższych.