Odeszła uczestniczka Powstania Warszawskiego. Swoje życie związała z Elblągiem

Jako 12-letnia dziewczynka opatrywała rannych powstańców, gotowała, chodziła po wodę. Po wojnie swoje życie związała z Elblągiem. Ludwika Mendelska, uczestniczka Powstania Warszawskiego zmarła tuż przed swoimi 93 urodzinami.

W wieku 92 lat zmarła Ludwika Mendelska, uczestniczka Powstania Warszawskiego, pasjonatka historii II wojny światowej i ósma bohaterka kroniki „Ludzi z pasją”. O jej śmierci poinformowała w piątek organizacja BohaterON, która upamiętnia bohaterów sierpnia 1944 roku.

Ludwika Mendelska z domu Pyrkosz urodziła się 24 sierpnia 1932 roku w Warszawie. W 1940 r., jako ośmiolatka, rozpoczęła naukę w szkole tramwajarskiej w stolicy. Gdy 1 sierpnia 1944 r. o godz. 17.00 wybuchło Powstanie Warszawskie, miała zaledwie 12 lat. Należała do służb pomocniczych na Powiślu i w Śródmieściu – nosiła wodę, gotowała posiłki, opatrywała rannych i pomagała ojcu, Tadeuszowi Pyrkoszowi, żołnierzowi Armii Krajowej.

W archiwalnej rozmowie z Muzeum Powstania Warszawskiego wspominała: „W Powstaniu zajmowałam się przede wszystkim zaopatrzeniem, bo rannych jeszcze wtedy nie było… Tatuś pokazał mi kolegę, który na sąsiednim podwórzu miał studnię, taką na pompę, bo jeszcze z początku było trochę wody, a potem już woda zginęła, prądu też potem już nie było. Nosiłam w kociołkach wodę, że jak przyjdą chłopcy, żeby zagotować herbatę czy tam coś bodajby ugotować. To takie gospodarcze sprawy były dosłownie. Ale to, to nam wszystko szybko zginęło. Przestała być walka… nie wiem, trzy czy cztery dni…”

Powstanie było dla niej traumatycznym doświadczeniem, była świadkiem wielu drastycznych scen. Straciła całą rodzinę. W ostatnim dniu walk, na jej oczach, od kuli snajpera w szyję zginął ukochany ojciec. Po kapitulacji trafiła do pogotowia dla sierot Powstania Warszawskiego.

Od 1958 roku Ludwika Mendelska mieszkała w Elblągu. Prowadziła bogate życie zawodowe: pracowała m.in. w wojsku, jako dyspozytorka autobusów i tramwajów, pilnowała porządku w szwalni oraz wykonywała prace biurowe. Nie bała się ciężkiej pracy, a największą dumą była dla niej pamięć o udziale w Powstaniu. Przez dekady uczestniczyła w rocznicowych uroczystościach, chętnie udzielała wywiadów prasie i telewizji.  W 2004 roku była gościem honorowym podczas otwarcia Muzeum Powstania Warszawskiego.

W 2020 roku z rąk Prezydenta RP otrzymała Złoty Krzyż Zasługi za zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. Dwa lata później uhonorowano ją Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości.