Teatry plenerowe zawładną Starym Miastem

W trakcie 13. Letnich Ogrodów POLITYKI w przestrzeni elbląskiego Starego Miasta będzie można obejrzeć inspirowane literaturą i sztuką spektakle plenerowe: „Bajkę o księciu Pipo i jego czerwonym koniku” (spektakl adresowany do dzieci i dorosłych) w wykonaniu Teatru Gdynia Główna, „Piękną Morylindę”, „Pandorę” i „Walkę postu z karnawałem” w wykonaniu Teatru Formy z Wrocławia. Wstęp wolny.

I dzień/ 8.06 (środa)
[media=z6]314489[/media] godz. 17.00, Spektakl plenerowy: „Bajka o księciu Pipo i jego czerwonym koniku” wg Pierre’a Gripariego (spektakl dla dzieci i dorosłych)/ Teatr Gdynia Główna
Scenariusz i reżyseria: Ewa Ignaczak
miejsce: ul. Stary Rynek, przed Ratuszem Staromiejskim

Opowieść o księciu imieniem Pipo, który przemierza świat w poszukiwaniu swoich prawdziwych rodziców i pięknej, prostej rzeczywistości, której wspomnienie sięga lat dzieciństwa. Droga ta nie należy do łatwych, jednak tylko podjęcie związanych z nią wyzwań i miłość do rodziców, może doprowadzić Pipo do osiągnięcia celu.
Bajka o Pipo to uniwersalna opowieść o dorastaniu, przemijaniu, wierności sobie i sile przyjaźni.
Spektakl, w którym nie brakuje żywego tempa, urokliwej scenografii, a przede wszystkim dobrej zabawy, może być wspaniałą rozrywką dla całej rodziny.

II dzień/ 9.06 (czwartek)
godz. 17.00, Spektakl plenerowy: „Piękna Morylinda” (Pantomima - Commedia Dell`arte)/ Teatr Formy (Wrocław)
Scenariusz i reżyseria: Józef Markocki
miejsce: ul. Stary Rynek, przed Ratuszem Staromiejskim

Jest to barwna opowieść, nawiązująca do starej legendy o perypetiach miłosnych. Motyw zaczerpnięty został z komedii Dell" arte granej przez włoskich komediantów, przybywających na polskie dwory w XVII w. „Piękna Morylinda” to historia młodej damy, pochodzenia włoskiego o niezwykłej urodzie, której prawdziwym nieszczęściem było to, że nie mogła nikogo pokochać. Była zimna i bezwzględna, bez mrugnięcia okiem, odrzucała wszystkich zalotników, którzy w nadziei, że uda im się poruszyć jej nieczułe serce, licznie przybywali na dwór. Takiż los spotkał młodego Hrabiego, któremu pomimo usilnych starań nie udało się zdobyć klucza do serca pięknej księżniczki. Hrabia jednak nie daje tak łatwo za wygraną, postanawia wziąć się na sposób i wraz ze służącą, którą bez większego trudu udaje mu się przekupić, knuje plan zdobycia miłości pięknej Morylindy. Prosi służącą, aby pomogła mu potajemnie uśpić swoją panią. Śpiącą księżniczkę zanosi niezwłocznie do Doktora Nauk Wschodnich, aby ten swoją tajemną wiedzą i praktykami wzniecił w niej żar miłości. Niestety ta próba zawodzi, bezradny zalotnik przynosi Morylindę w jej pałacowe pielesze. Na koniec okazuje się, że ożywa milczący posąg Amora - bożka miłości, który na polecenie Hrabiego ma wycelować swoją strzałą w serce nieugiętej niewiasty. Ale jak to bywa w komedii omyłek, strzała zatacza dziwne tory, trafia wszystkich świadków zdarzenia, a to, że Hrabia zakochał się w Amorze, który próbuje ratować się ucieczką, to już inna kwestia....
Spektakl grany w kostiumach i przy muzyce z epoki baroku, ale też zawiera elementy współczesne, szczególnie w warstwie muzycznej.

III dzień/ 10.06 (piątek)
[media=z6]314490[/media] godz. 22.00, Spektakl plenerowy: „Pandora” wg „Wariata i zakonnicy” Stanisława Ignacego Witkiewicza/Teatr Formy (Wrocław)
Scenariusz i reżyseria: Józef Markocki
miejsce: ul. Stary Rynek, przed Ratuszem Staromiejskim

„Pandora” to spektakl ruchu, który jest syntezą teatru, pantomimy i tańca, powstał jako efekt współpracy aktorów z Polski, Niemiec i Białorusi. Premiera spektaklu miała miejsce w ramach Stream Festival – Międzynarodowego Festiwalu Teatru Ruchu we Wrocławiu w 2011. To spektakl widowiskowy i hipnotyzujący, nagrodzony główną nagrodą na toruńskiej Klamrze 2013, grany z powodzeniem w Polsce i za granicą.
Spektakl powstał na kanwie dramatu „Wariat i zakonnica” Stanisława Ignacego Witkiewicza, ale nie jest wierną ilustracją dramatu Witkiewicza, choćby dlatego, iż używa środków charakterystycznych dla teatru ruchu. Jest to współczesna wizja człowieka uwięzionego i uwikłanego w słabości ludzkiej natury. Mityczna puszka Pandory jest zatem nie tylko symbolem niedoli ludzkiej, ale pełni tutaj rolę mikrokosmosu, w którym przyszło nam żyć. Bohaterowie doświadczają siebie również poprzez pryzmat indywidualnego spojrzenia i stają się mocni w swej słabości, która też staje się formą niewoli. Miłość, erotyka, pożądanie, a nawet zbrodnia doskonała, pełnią tu rolę swoistego katharsis i prawdopodobnie są jedynymi drogami by opuścić Pandorę.

IV dzień/ 11.06 (sobota)
[media=z6]314491[/media] godz. 22.00, Spektakl plenerowy: „Walka postu z karnawałem”/Teatr Formy (Wrocław)
Scenariusz i reżyseria: Józef Markocki
miejsce: ul. Stary Rynek, przed Ratuszem Staromiejskim

„Walka postu z karnawałem” opowiada o okresie panowania księżnej Jadwigi (1186-1234 ) i księcia Henryka Brodatego. Spektakl jest zabawną syntezą scen z życia dworskiego, klasztornego i plebejskiego, a ukazana w nich Jadwiga (uznawana za życia za świętą), to bardzo ludzka, zwykła kobieta, w życiu której, obok cudów, dzieją się również zdarzenia prozaiczne, czasem komiczne, nie ujmując jej powagi i należnego majestatu.
A oto główny wątek tej historii:
...Gdzieś w karczmie, poza murami miasta biesiadują i tańczą mieszczanie. Ich głośne śmiechy i zawołania docierają do pobliskiego klasztoru, zakłócając skupienie i wspólną modlitwę pobożnego mnicha i nie mniej pobożnej mniszki. O konflikcie tym głośno na dworze książęcym. Wezwanym przed majestat biesiadnikom grozi najsurowsza kara...
Idea walki postu z karnawałem rozwijana już od wczesnych wieków średnich, zachowuje świeżość po dzień dzisiejszy, budząc wiele emocji i refleksji. Spektakl grany jest z dużą dozą polotu i lekkością, okraszony wysmakowanym poczuciem humoru. A wszystko to rozgrywa się w światłach pochodni, w scenerii inspirowanej malarstwem Petera Brueghela, na tle średniowiecznej muzyki.
Biblioteka Elbląska