Zmarł Mieczysław Pleśniak. Legenda elbląskiej piłki ręcznej

W czwartek (5.12) nad ranem zmarł Mieczysław Pleśniak. Wieloletni trener i działacz elbląskiej piłki ręcznej. Wychował wielu wspaniałych zawodników, w tym reprezentantów Polski.

Urodził się w Łabowie w1931 roku. Był absolwentem Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Krakowie. W 1954 roku rozpoczął pracę w Technikum Budowy Maszyn w Elblągu. Od pierwszych dni obok wypełniania obowiązków zawodowych angażował się społecznie w szkolenie piłkarzy ręcznych w elbląskich klubach sportowych „Turbina” i MKS „Zryw”, które zasilał najbardziej uzdolnionymi w tej dyscyplinie sportu wychowankami.

Był współzałożycielem Międzyszkolnego Klubu Sportowego Truso. 

Wychowankowie Mieczysława Pleśniaka grali w reprezentacjach Polski, a nazwiska Władysława Popielarskiego (IO Monachium 1972), Marka Panasa (IO Moskwa 1980) czy Zbigniewa Plechocia kilkakrotnego uczestnika mistrzostw świata, na stałe zapisały się w historii polskiej piłki ręcznej.


W latach 1964 – 74 pełnił społeczną funkcję trenera kadry Polski juniorów. Był wielokrotnym przewodniczącym Komisji Młodzieżowej w Związku Piłki Ręcznej w Polsce, członkiem Rady Trenerów przy Zarządzie Głównym SZS, a w Elbląskim Szkolnym Związku Sportowym odpowiedzialnym za sport młodzieżowy. 


Życiową dewizą Mieczysława Pleśniaka, ikony elbląskiej piłki ręcznej, w okresie czynnej pracy zawodowej i społecznej, było wypełnianie bogatą treścią idei Stanisława Staszica – „Być narodowi użytecznym”.

Został uhonorowany między innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotą Odznaką Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej, Diamentową Odznaką ZPRwP, 100-lecia Sportu Polskiego, licznymi medalami i odznaczeniami. Rada Miejska w Elblągu przyznała Mieczysławowi Pleśniakowi Honorowe Wyróżnienie „BENE MERENTIBUS” za zasługi dla Elbląga.


Mieczysław Pleśniak był Honorowym Prezesem Elbląskiego Szkolnego Związku Sportowego.

Zmarł w czwartek (5.12) nad ranem. Elblążanie będą mogli pożegnać Mieczysława Pleśniaka w sobotę na Nowej Dębicy o godz. 13.

źródło MOSiR w Elblągu