Jeden podpis może zabrać życie

Elbląg\ Pani Danuta pojechała na prezentację masażera do stóp do jednego z elbląskich hoteli. Miała go dostać za darmo. Wystarczył jeden podpis. Schorowana kobieta podpisała na siebie wyrok. W piątek odbędzie się licytacja jej mieszkania.

To prosty schemat. Spotkanie w hotelu, prezentacja, nagrody i długopis. Do podpisania umowy. Za masażer do stóp, który prezentowano dwa lata temu w Elblągu, sprzedawca chciał 7600 zł. Pani Danucie miał się trafić za darmo, razem z innymi prezentami (poduszką, czajnikiem, nożami). Musiała się ucieszyć, bo jest ciężko chora. Ale przynajmniej ma dach nad głową. Tyle że ten dach może niedługo stracić. Wczoraj w Urzędzie Miejskim odbyła się konferencja w tej sprawie. Długi sięgają prawie 20 tys. zł. Rozpoczęła się walka z czasem. Bo ludzie, którzy chcą pomóc schorowanej kobiecie, o całej sprawie dowiedzieli się dopiero dwa tygodnie temu.
Alicja Sobecka jest sąsiadką pani Danuty, ale też prezesem Stowarzyszenia Kobiet Aktywnych „Fantazja”. Pani Danucie pomaga zresztą od dawna. Nosi jedzenie, załatwiła jej nawet telefon.
— Sąsiadka powiedziała mi, że niedługo nie będzie z nami pani Danuty. Bo był komornik i zajął mieszkanie. Pani Danuta nic mi o tym nie powiedziała, mimo że byłam u niej wiele razy z jedzeniem. Przyznała się, gdy od wizyty komornika minął tydzień. Zaczęłam działać — wspomina pani Alicja. — Od dwóch tygodni walczymy o to, żeby zatrzymać egzekucję.
Alicja Sobecka poprosiła o pomoc psycholog Marzenę Szlitter. Obie spotkały się z komornikiem prowadzącym sprawę, ale — jak mówią — rozmowa nie należała do przyjemnych. Nie ma też mowy o ewentualnym zajęciu nieodpakowanych przez panią Danutę prezentów, które ściągnęły na nią kłopoty. Kobieta ma tylko 890 zł emerytury. Za mieszkanie płaci ponad 500 zł.
— Nawet leków nie wykupuje, bo jej nie stać. A ma łuszczycę krostkową i reumatoidalną. Leki nie są tanie. Na życie, po opłaceniu prądu zostaje jej 107 zł — mówi Alicja Sobecka. — MOPS zgodził się zorganizować jej obiady, ale za 140 zł. Zrezygnowała. Do tej pory gotowała mąkę z wodą i jadła to 3 razy dziennie. Jest bardzo wstydliwa, w depresji. Nie ma kontaktu z ludźmi. Nie chcą z nią nawet jeździć windą, bo sypie jej się z rąk (łuszczyca nie jest zakaźna — red.). Zajęłyśmy się jej sprawą, bo nam jej szkoda — nie ukrywa pani Alicja. — Dzisiaj (rozmawiamy we wtorek — red.) dowiedziałyśmy się, że jest kolejny kredyt i fundusz inwestycyjny. Twierdzi, że tego kredytu nie podpisywała. To bardzo chora osoba, nie ma rodziny. Jeśli trafi na bruk, umrze — podkreśla.
Kobiety walczą z czasem. Były w prokuraturze, u komornika, gdzie tylko się dało.
— Bardzo mocno wspiera nas Urząd Miejski w Elblągu. Pomaga też Lazarus, jest prawnik z Urzędu — mówi Alicja Sobecka. — Wierzymy w zwycięstwo, ale jesteśmy już zmęczone.
— Pani Danuta dopiero zaczęła się otwierać — mówi Marzena Szlitter, psycholog. — Jest bezradna. Nigdy nie leczyła się psychiatrycznie, więc działamy, żeby uzyskała w końcu odpowiednią pomoc. Otwieranie takiej osoby jest długotrwałym procesem.
Dlaczego takie osoby są łakomym kąskiem dla oszustów?
— Przyjechali po nią, odwieźli, dali prezenty. Osoba stygmatyzowana ze względu na chorobę dermatologiczną myśli sobie, że w końcu pobyła z ludźmi, że coś znaczy — wyjaśnia Marzena Szlitter. — Takich osób, jak pani Danuta, jest w Polsce pełno. I albo płacą, albo lądują na ulicy. Bardziej prawdopodobna jest ta druga opcja — nie ukrywa.
Dziś kobiety mają ponownie zgłosić się do prokuratury rejonowej w Elblągu w celu zatrzymania czynności egzekucyjnych. Niestety z prokuraturą nie udało nam się wczoraj porozmawiać. A firma, która oszukała panią Danutę, ma zapłacić 4 mln zł kary za oszukiwanie klientów.
Ofiarą oszustów padła też 74-latka z Miłomłyna. W poniedziałek metodą na policjanta wyłudzono od niej 50 tys. zł. Policja przypomina, że nigdy nie prosi o przekazywanie im pieniędzy przy okazji jakichkolwiek akcji.
— Ofiarami padają osoby starsze, które nie mają dostępu do internetu, albo nie żyją z mediami tak, jak młodzi — mówi Anna Balińska z KPP w Ostródzie. — Jakiś czas temu zmieniliśmy taktykę naszego działania i kampanii. Zwracamy się nie tylko do osób starszych, ale też do osób młodych, żeby przestrzegali przed takimi ludźmi swoich dziadków czy rodziców. Osoby starsze żyją w trochę innej mentalności niż my. Ufają, chcą pomóc innym, często są samotni i gdy ktoś zadzwoni podając się za członka rodziny, angażują się całym sobą.
— To się bierze z prostej przyczyny — uważa Danuta Krzywosz, prezes Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Olszynie. — My wyrośliśmy w czasach zaufania. Dzieci było czworo, biegaliśmy, rodzice wychodzili do pracy i nawet na noc nie zamykaliśmy drzwi. Tak samo robiłam w swoim domu. Nikt nas nie okradł. Był jakiś etos pracy u złodziei, że nie kradli na swoim podwórku. Dzisiaj oczywiście drzwi już zamykam. Ważna jest rodzina, która musi uświadamiać, że czasy się zmieniły. Ci ludzie nie mają internetu, nie słyszą tego w telewizji, a to właśnie media muszą im to pokazywać.
Paweł Jaszczanin
masz pytanie do autora? Pytaj:
[email protected]