Suchaczańskie Sasanki skończyły 11 lat

Śpiewają, tańczą, a na koncertach nie muszą namawiać publiczności, by ta bawiła i tańczyła razem z nimi. Istnieją już jedenaście lat i na swoim koncie mają wiele występów. Mowa o zespole ludowym Sasanki z Suchacza, który działa przy Kole Emerytów Rencistów i Inwalidów

Zespół ludowy "Sasanki" powstał w 2005 roku. Początkowo składał się z trzynastu osób. Nazwę zespołowi nadała nieżyjąca już Jadwiga Madera.
— Część z pań musiała nas opuścić ze względów zdrowotnych. Obecnie zespół liczy osiem osób i nie tylko z Suchacza. Lubimy to, co robimy. Spotykamy się na próbach raz w tygodniu w suchaczańskiej świetlicy — mówi Dorota Gaik-Dużyńska, jedna z członkiń zespołu "Sasanki".

Sasanki po raz pierwszy wystąpiły w Tolkmicku, podczas "Senioriady", której inicjatorką była Emilia Piaścik, ówczesna dyrektor domu kultury w Tolkmicku. Zespół, który wygrywa tą imprezę zobowiązany jest do organizacji jej kolejnej edycji. Sasanki zwyciężyły w Senioriadzie dwukrotnie: w 2006 i w 2011 roku.

— Śpiewamy piosenki biesiadne na festynach i dożynkach. Ostatnio mieliśmy koncert podczas Dni Jakubowych w Tolkmicku. Najbliższy występ mamy w Pogrodziu, na organizowanym tam niebawem festynie rodzinnym. Podczas występów publiczność często śpiewa i tańczy razem z nami — mówi Dorota Gaik-Dużyńska.

Stroje "Sasanek" pochodzą od założonego w latach siedemdziesiątych i nieistniejącego już zespołu Kalina. Panie stroje szyły własnoręcznie.
W skład zespołu wchodzą: Iwona Pęczkowska, Jadwiga Hirko, Elżbieta Sekuła, Eliza Stodolska, Dorota Gaik-Dużyńska, Wiktoria Sekuła i Oliwia Berdzik. Na akordeonie przygrywa "Sasankom" Waldemar Gaik, który nie ukrywa, że w towarzystwie tylu pań czuje się bardzo dobrze.

— Cieszy nas to, że w zespole są także kilkunastoletnie dziewczyny. Wiktoria i Oliwia obecnie są na wakacjach, ale pod koniec sierpnia dołączą do zespołu — mówią zgodnie wszyscy członkowie zespołu.
W minionym roku "Sasanki" obchodziły jubileusz dziesięciolecia. Były więc podziękowania, specjalnie napisane na tę okoliczność wiersze i masa prezentów.
Mateusz Misztal