Reklama

Wysoczyzna Elbląska od A do Z 2025: N jak naparstnica

16/08/2025 08:01

Wszystkie gatunki naparstnic zawierają silne glikozydy nasercowe. Surowcem zielarskim są liście. Początkowo roślina była używana jako środek odwadniający, przeczyszczający, powodujący wymioty i przeciwgorączkowy. Był to jednak lek zdradliwy, powodujący ciężkie zatrucia, które nawet kończyły się śmiercią. Dopiero w II połowie XVIII wieku William Withering, angielski lekarz, zwrócił uwagę na moczopędne właściwości naparstnicy wełnistej i możliwość wykorzystania jej do leczenia tzw. puchliny wodnej, czyli wodobrzusza.


Wysoczyzna Elbląska zaskakuje tajemniczymi leśnymi ścieżkami i panoramicznymi widokami. Liczne szlaki piesze i rowerowe prowadzą przez najbardziej atrakcyjne turystycznie wzgórza między Elblągiem a Tolkmickiem, dlatego poświęcamy im cykl „Poznaj Wysoczyznę Elbląską od A do Z!”, który specjalnie dla naszych Czytelników tworzy zespół Parku Krajobrazowego Wysoczyzny Elbląskiej.

N jak naparstnica

Na Wysoczyźnie Elbląskiej można napotkać rosnącą w widnych lasach, zaroślach, na zrębach czy śródleśnych łąkach naparstnicę zwyczajną (Digitalis grandiflora). Jest to roślina trująca, ale i lecznicza (jak w wypadku wielu roślin leczniczych, wszystko zależy od dawki), objęta częściową ochroną gatunkową.

Reklama

Żółte „naparstki” na wysokiej łodydze

Naparstnica zwyczajna, zwana dawniej wielkokwiatową (bezpośrednie tłumaczenie drugiego członu nazwy łacińskiej: grandiflora) to dość wysoka (dorasta do 130 cm), dwu- lub (rzadziej) wieloletnia roślina o wzniesionej łodydze. Dolne, odziomkowe liście zebrane w różyczkę przy ziemi, są znacznie większe od liści rosnących na łodydze. Wszystkie liście są jasnozielone, jajowato lancetowate w kształcie, o nierówno piłkowanych brzegach, omszonych brzegach i omszonych nerwach na spodniej stronie liści. W pierwszym roku rozwija się tylko rozetka liści odziomkowych, natomiast łodyga z kwiatami – w kolejnym. Zgodnie z cytatem z Herbarza Polskiego Marcina z Urzędowa „naparstnica ma kwiat podobny naparstkom, które mają niewiasty na palcach, gdy szyją”. Kwiaty są siarkowożółte, wewnątrz brunatno żyłkowane, z zewnątrz owłosione (podobnie owłosiona jest górna część łodygi), dość duże (od 3 do nawet 4,5 cm długości), kształtu beczułkowato-dzwonkowatego, zebrane w jednostronne grono. Ten kształt kwiatów jest dostosowany do owadów je zapylających: trzmieli. Naparstnica zwyczajna kwitnie w czerwcu i lipcu. Owocem jest jajowata w kształcie torebka, zawierająca bardzo drobne, czarne nasiona, rozsiewane przez wiatr.

Reklama

Lekarstwo na serce, ale i trucizna

Wszystkie gatunki naparstnic zawierają silne glikozydy nasercowe. Surowcem zielarskim są liście. Najpierw w lecznictwie stosowana była naparstnica purpurowa, później wełnista, rzadko żółta i właśnie zwyczajna. Jako roślina lecznicza, naparstnica po raz pierwszy była stosowana w Irlandii. Początkowo była używana jako środek odwadniający, przeczyszczający, powodujący wymioty i przeciwgorączkowy. Był to jednak lek zdradliwy, powodujący ciężkie zatrucia, które nawet kończyły się śmiercią. Dopiero w II połowie XVIII wieku William Withering, angielski lekarz, zwrócił uwagę na moczopędne właściwości naparstnicy wełnistej i możliwość wykorzystania jej do leczenia tzw. puchliny wodnej, czyli wodobrzusza, które mogło być efektem różnych chorób, w tym między innymi niewydolności serca. Również jako pierwszy odnotował wpływ naparstnicy na pracę serca, a ściślej, na zmniejszanie częstości tempa pracy serca. Zauważył także, że suszone liście działają efektywniej niż świeże. W połowie XIX wieku, urodzony w Raciborzu lekarz, Ludwig Traube, prowadzący wiele badań laboratoryjnych (również z zakresu fizjologii), uznawany za jednego z inicjatorów farmakologii eksperymentalnej, zbadał wpływ naparstnicy na pracę mięśnia sercowego. Digitoksyna z naparstnicy purpurowej i digoksyna z naparstnicy wełnistej zostały wyizolowane w latach 30. XX wieku i wprowadzone na rynek jako lek. W tym czasie uzyskano także inne glikozydy nasercowe z naparstnic. Substancje te były i są stosowane przy niewydolności serca i migotaniu przedsionków. Najczęściej do produkcji leków używa się nie naparstnicy zwyczajnej czy purpurowej, tylko wełnistej, która jest bezpieczniejsza. Co nie oznacza, że w pełni bezpieczna: dobowe dawki digoksyny są liczone w mikrogramach (milionowych częściach grama), a różnica między dawką leczniczą a trującą jest mała. Co więcej, glikozydy nasercowe pozyskiwane z naparstnic mają tendencję do kumulowania się w organizmie, więc bardzo łatwo może dojść do zatrucia. Takie leki mogą więc być stosowane tylko pod ścisłą kontrolą lekarską.

Reklama

Mimo że pozyskiwana z naparstnic digitoksyna i digoksyna są jednymi z pierwszych poznanych glikozydów nasercowych i jednocześnie jednymi z najsilniejszych roślinnych leków, to współcześnie stosuje się je coraz rzadziej. Obecnie dostępne są już inne, efektywniejsze i bezpieczniejsze leki. Naparstnica zwyczajna, podobnie jak purpurowa, zawiera digitoksynę i w niektórych krajach (np. we Włoszech) była stosowana zamiast tej drugiej. Warto wiedzieć o tym, że są to rośliny silnie trujące, gdyż uroda ich kwiatów powoduje, że naparstnice (zwłaszcza purpurowa) chętnie są sadzone w przydomowych ogródkach.

Reklama

Hanna Kruk, Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej

Kraina Buka

Wysoczyznę Elbląską polecamy zwiedzać przy pomocy aplikacji Kraina Buka. To idealny przewodnik dla wszystkich aktywnych turystów chcących poznać urokliwe miejsca i zakątki Wysoczyzny Elbląskiej. Aplikacja pokaże najciekawsze miejsca, zabytki, pomniki przyrody i inne okoliczne atrakcje, które można odkrywać w trakcie urlopu lub wolnego weekendu. Zeskanuj kod QR, by pobrać aplikację.

Cykl Wysoczyzna Elbląska od A do Z 2025

A jak akacja

A jak aster solny

A do Z: A jak Abegg

B jak bitwa na Zalewie Wiślanym

Reklama

B jak Bażantarnia

B jak bielik

C jak czosnek niedźwiedzi

C jak centuria

C jak cesarz

D jak drozd śpiewak

D jak domy podcieniowe

D jak dzięcioł

E jak erozja

E jak Elfrida

E jak Elbląskie Towarzystwo Starożytności

F jak fiołek

F jak folwarki

F jak flora wiosenna

G jak Grabianka

G jak gody wiosenne

G jak głazy narzutowe

H jak hedera, czyli bluszcz

H jak Huta Żuławska

H jak Hoggo

I jak iwa (i inne wierzby)

I jak insekty

I jak irys, czyli kosaciec

J jak jaskółki

J jak jeleń sika

J jak jesion

K jak kalina koralowa

K jak krajobraz kulturowy

Reklama

K jak kruszczyki

L jak lepiężnik

L jak lilia złotogłów

L jak lipa

Ł jak łuskiewnik

Ł jak Łęcze

 Ł jak łyska

M jak marzanka wonna

M jak mazurek

M jak miodunka

N jak Nadbrzeże

N jak Natura 2000

O jak olsza

O jak orzesznica

P jak pióropusznik strusi

P jak pomniki przyrody

R jak rzekotka drzewna

R jak rezerwat przyrody

S jak Szlak Kopernikowski

S jak sowa

Ś jak śledziennica skrętolistna

Ś jak Święty Kamień

T jak Tolkmicko

T jak tojad

U jak użytki ekologiczne

W jak wigilia ze strzyżykiem

W jak Wysoczyzna Elbląska

Z jak zaskroniec zwyczajny

Reklama

 

 

 

   

 

Obserwuj nas na Obserwuje nas na Google NewsGoogle News

Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!

Źródło i opracowanie własne Aktualizacja: 16/08/2025 08:01
Reklama

Komentarze opinie

Podziel się swoją opinią

Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.


Reklama

Wideo DziennikElblaski.pl




Reklama